vrijdag 5 februari 2010

Buenas!!

Hier ben ik dan weer. Eindelijk weer verbonden met de rest van de wereld…wegens problemen met de schotelantenne, is er 2 weken geen internet mogelijk geweest. Gelukkig hebben we zoiets als een dorpstelefoon hier in Pojom. Kost wel stukken van mensen, maar we kunnen er toch maar mee naar België bellen. Ferm gemakkelijk!

Afgelopen zaterdag schreef ik onderstaand berichtje (dat ik die dag gebeten was door een hond: niet al te erg: er stond slechts 1 tand in mijn vel en ik ben gevaccineerd tegen hondsdolheid en dat het die dag regende, verklaart een beetje mijn stemming)

Het is een feit dat ik het even wat moeilijker heb…er komt zoveel op me af. Ik sta er nu even alleen voor als medische en dat maakt dat de verantwoordelijkheid soms wat te groot wordt. Ik heb de afgelopen dagen ook weinig rust gehad. Op vrije dagen heb ik tenminste 5 consultas gehad…en elke dag stap ik naar een nabij gelegen dorp om er “en la casa” een wonde te gaan verzorgen.

Deze week heb ik zo op mijn vrije dagen 2 wondes gehecht, eentje in het hoofd en de andere in de vinger. Voor de rest is het wondeverhaal heel gelijklopend: de oorzaak is die vreselijke machete in de handen van een minus 7-jarige. Onverantwoord zouden wij zeggen…maar hier dagelijkse kost. Zoveel kinderen lopen rond met een manchete en eigenlijk feitelijk valt het aantal accidentjes nog wel mee. Ik moet het toegeven.
En verder de spoedgevallen van deze week: een acute maagontsteking, tandpijn, allergische reactie op medicatie, een epilepsie-patiënt die plots weigert haar medicatie verder te nemen…

En momenteel is het ook weer even spannend want er is een vrouwtje in arbeid met een veel te hoge bloeddruk en daarbij heb ik dan ook nog het vermoeden dat het kindje (haar eerste!) met zijn poepje naar beneden ligt. We zijn al 2 keer langs geweest om te kijken hoe het gaat en de familie te overtuigen om naar het ziekenhuis te gaan, maar voorlopig willen ze niet gaan…ik hoop dat ik er ferm naast zit en dat alles vlotjes gaat, eerst met het hoofdje en dan pas het poepje…zoals het hoort!

Ik hoop vannacht goed te slapen en morgen met veel nieuwe energie te beginnen aan een nieuwe, hopelijk zonnige, dag!

Dikke kussen!
Hasta la proxima!
Katalina

Geen opmerkingen:

Een reactie posten