Oeioeioei!
Het is precies dat ik niets meer gezegd krijg via deze blog…
Ik weet zelfs niet meer waar ik de laatste keer gebleven ben. Ergens 2 maanden geleden. Ondertussen is er gigantisch veel gebeurd. Het is dus niet dat er niets te vertellen valt. Alleen weet ik echt niet meer goed hoe ik het allemaal verwoord kan krijgen.

We beginnen dan maar gewoon met het begin (2x beginnen)…half juni…met een week vakantie in Guatemala en ook een beetje in Mexico. In die week zijn Alain en ik lekker “off-the-beaten-track” richting Tikal getrokken …
En dat heeft echt deugd gedaan. Het was niet meteen de meest gemakkelijke reis van mijn leven (Peten is immers bloedheet en zit vol met muskieten!!!), maar wel een hele ervaring en met zijn momenten echt hilarisch.

Terug in Pojom zijn we er weer keihard mogen invliegen. Wouter had voordien al een paar keer laten vallen dat het toch weer lang geleden was dat er nog spoedgevallen waren geweest. En dat mag je natuurlijk nooit zeggen want daarna is er weer een echte storm geweest van “erge” gevallen, bevallingen, uitdagende ziektes…

Ik herinner me … een meisje van 13 met tekens van hersenvliesontsteking (uiteindelijk vals alarm); Irene waarvan de baby in de buik gestorven was op 29 weken; kleine Domingo, 3 maanden, met tekens van zware ondervoeding en longontsteking; Pascual die niet meer kon plassen omwille van een vergrote prostaat; Juana met de hoge bloeddruk die we maar niet onder controle leken te krijgen (totdat bleek dat ze haar pillekes niet pakte); Venecia die na een maand zonder medicatie weer een zware asma-aanval had; een man van 30 met tekens van een psychose…

De 3 bevallingen waren het meest bijzonder…
Eerst was er een bevalling van een vierde kind waarvoor ik in allerijl ben moeten terug keren van een opleiding voor de vroedvrouwen in Ixquisis. Concreet ben ik dus (voor de 2de maal) de berg van Ixquisis over “gelopen” om dan vervolgens op de top opgewacht te worden door een Pojomero met ne moto (door Miet en Wouter geregeld)… een 5-tal minuutjes achterop…en juist op tijd toegekomen, want een half uur later werd er wel echt een heeeeeeeeeeeeel mooi meisje geboren.
De tweede bevalling was diezelfde avond nog. Isabella verwachte haar 2de kindje. Haar eerste was met een keizersnede gekomen, maar nu leek alles goed te gaan…na alles gecontroleerd te hebben, keerden we terug naar de clinica om te eten en te slapen (de weeën waren nog niet op gang. Ze zouden ons komen halen als ze meer pijn had). Ergens rond 1u ´s nachts is ze bevallen van een flinke dochter met de naam Katalina Lorena, zonder ons maar met haar 2 comadronas (= moeder en dochter en werken altijd samen) …en rond 1u30 zijn ze ons komen halen omdat de placenta niet wou komen. Aangekomen bij Isabella, probeerden we de blaas leeg te maken, de baarmoeder te masseren, medicatie toe te dienen, plaatste ik een infuus…maar niets leek te helpen. We besloten dat het beter was om te vertrekken naar het ziekenhuis. We hadden geen tijd te verliezen want een placenta die blijft vast zitten, kan voor een levensbedreigende bloeding zorgen. Heel even leek het of de familie akkoord was, maar al snel bleek dat ze helemaal niet wilden gaan…de comadronas vonden het beter om te wachten (bij één van hen was de placenta immers ook pas 6u na de geboorte van haar kindje gekomen en dat zonder problemen), en het belangrijkste …Isabella wou zelf niet naar het ziekenhuis…haar man en haar vader verstonden dat het beter was om te gaan, maar respecteerden de wens van Isabella. En zo moesten wij ook haar wens respecteren…heel moeilijk voor ons. En vreselijk frustrerend! Het heeft ons veel doen denken over onze rol als hulpverlener hier in Pojom. De meeste Pojomeros hebben wel vertrouwen in ons en in de clinica en willen graag onze hulp, maar tot op een zekere hoogte…als we verkiezen om door te verwijzen dan haken ze vaak af…verder lijken ze soms niet te willen gaan.
Het zij zo…uiteindelijk is de placenta, zonder problemen,om 6u ´s ochtends geboren…”godzijdank” zouden ze hier zeggen…
De 3de bevalling was die van Lucia, 16 jaar en zwanger van haar eerste. Haar baby had lang in stuit gelegen, maar was nog net op het einde van haar zwangerschapp gedraaid. Maandagochtend tijdens de consultas kwam de comadrona mij de eerste keer halen. Lucia had de ganse nacht weeën gehad…ze had een 2-tal centimeters opening met een verkorte baarmoederhals, op zich niet slecht!…In de namiddag had ze 4 cm…goed bezig!, maar de keren daarna bleef ze dezelfde opening hebben. Het hoofdje daalde niet goed in en bleef scheef gezakt in het bekken zitten. Dinsdagnacht brak ze haar vliezen en daarna had ze wel even meer pijn gehad, maar al snel vielen de weeën wat stil…vanaf maandag was ik al aan het praten over naar het ziekenhuis te gaan en uiteindelijk was de familie klaar om te gaan, woensdagochtend…woensdagavond is Lucia aangekomen in het ziekenhuis en hebben ze uiteindelijk een keizersnede gedaan om de kleine Pedro ter wereld te brengen! (zie foto: Pedro met zijn schaterende mama!)

En nu, nu is het weer wat minder druk…veel consultas wel en iets vaker ´s nachts, maar geen ernstige gevallen, geen bevallingen meer…even tijd om wat op adem te komen en bijvoorbeeld ne keer uitgebreid te KOKEN…vandaag heb ik samen met Gunther, de medische vrijwilliger waar ik sinds juli mee samen werk (echte calidad trouwens!!), een rozijnen-noten-brood en een bananen cake gebakken en onze tropical dish (rijst-curysaus met appeltjes, paprika en banaan en daarover geroosterde apenootjes) gemaakt.

Alain is sinds begin juli naar Chili om daar een vriendin te gaan bezoeken…dus nu woon ik weer terug in de clinica…momenteel in de slaapzaal met de andere vrijwilligers en binnenkort als Alain terug is, verhuizen we naar de kamer van Wouter en Miet (want zij zijn dan voor een maand naar Belgie)…ik kan ondertussen heel snel verhuizen!! (lees: ik leef vanuit de valies) Maar dat is allemaal niet erg, verandering van smaak doet eten of zoiets maar dan toegepast op de woonst…

Zo we gaan er een eind aan breien (Ik ben sinds gisteren trouwens ook begonnen met breien! Bedankt Elsje voor de wol!)… ik moet hier zeer urgent in bed anders is er morgen met mij niet veel aan te vangen!

Heel veel groetjes aan iedereen! Geniet van de mooie zomer in Belgie Hier is het vooral aan het regenen de laatste tijd…awoe!
BESOS en tot gauw!
Katalina